بے نظیر
خالد حسین تھتھال
جھوک سجن دی لے آئی مینوں دل دی سدھر ڈاڈھی
حاکم کرڑا واٹ وی لمی ناہی کھلوت اساڈی
رتی چُنی سُوہیاں ونگاں سدھراں دا رنگ لال
پیریں شوق دی جھانجر پا کے پاندی گئی دھمال
قُطباں ولیاں نبیاں تائیں سوڑاں پِیڑاں بھارے
دے کے صدقے جان دے اوہناں تارن اپنے تارے
اتھڑ رہی میں تھِڑی نانہہ صِدقوں سے ویری للکارے
گج شینہاں د ی پیر پیر تے سے بھبکاں دے مارے
دیہی وچ کد اہی جند میری ایہہ قلبوتوں بھاری
تاں ای تے میں رکھ تلی تے دھرتی اُتوں واری
اپنے ولوں بھیتی مینوں راہوں کُراہے پایا
میں پر وار کے جندڑی اپنی شوہ دِلے دا پایا
