بخت نہ ملدے منگے
پیر فقیر ویر سپاہی
دے کے پورے پنج لکھ تھانیدار بنیا
ایویں تے نہیں قوم دا میں سیوادار بنیا
کڑے ویچے بیوی دے تے ہار گہنے رکھیا
ویچ کے تے بھانڈا ٹینڈا گھار گہنے رکھیا
کیہ میں خیرات وچ اُتلے رجائے نیں
کراں کیوں نہ پورے پیسے پلیوں جو لائے نیں
چور اے کہ سادھ کوئی میں نہیں ایہہ جان دا
میرے لئی تے ہر کوئی گاہک اے دکان دا
مُلاں وی نہیں چھڈدا تے پیر وی نہیں چھڈدے
گپھا مار لیندے نیں وزیر وی نہیں چھڈدے
میں وی پچھان گیاں ویلڑے دی ٹور نوں
سُکا کویں جان دیاں تھانیوں میں چور نوں
وڈھی کدوں لینا حق اپنا میں لینا واں
مُکے نہ جو، نال گل اوس دے آئی پینا واں
”ایم پیاں” سُکیاں سفارشاں جے پانیاں
کویں دسو بیوی دیاں ٹونباں میں چھڈانیاں
پھڑنے نہیں روز جدوں دس ویہہ چھوکرے
کتھوں روز افسراں نوں گھلنے نیں ٹوکرے
دسو فیر کویں کجھ آکھاں نہ عوام نوں
سابھ دی پھٹیک کتھوں کڈھنی اے شام نوں
مر گئے سپاہی میرے دگڑ دگڑ بھجدے
پھڑ لئیاں گشتیاں تے فون نیں پئے وجدے
پیٹی لتھ جان دا اے تینوں کوئی ڈر نہ
چھڈ ایہناں شوہدیاں نوں تنگ ایویں کر نہ
لاہنا اے میں قرض کویں بچے کتھوں پالنے
پیراں دے مزاراں اتے دیوے کتھوں بالنے
تھانے دی کمائی ساری تساں آئی جے داڑھنی
داتا دربار جا کے دیگ کتھوں چاڑھنی
تھانے دیو مالکو تھوڑی جنی چھٹ دیو
انج ای جے کرنا جے گل میرا گھٹ دیو
اڑبھ جہے افسر اگے پیشی میری پا دیو
شوکاز دوا کے ویرا کھڈے لین لا دیو
