غزل
مجاہد اقبال مجاہد
آ میرے گھر وی چن سجناں
کوئی تے ساڈی من سجناں
لبھدے چوری سبھے ای رانجھے
پڑواوے نہ کوئی کن سجناں
سبھ موسم چنگے لگدے جے
کدے راضی ہووے من سجناں
دنیا وچ پواڑے جس دے
زر زمین تے زن سجناں
سبھ نال نین ملاوے جہڑی
نہیں ہندی چنگی رن سجناں
ساری دنیا دو نمبری اے
اک توں ایں نمبر ون سجناں
توں میرا میں تیرا واں
ہوئی سی ساڈی ڈن سجناں
مر جانا بندہ مر جاندا
مردا نہیں پر فن سجناں
چور ہندا تے پھڑیا جاندا
کسے اپنے لائی سنھ سجناں
نہ بنیوں میرا مجاہدا توں
چل اپنا ای تے بن سجناں
