غزل
نسیم اختر
ہر ویلے بندہ رہندا اے محتاج حال دا
لبھیا نہ راز کسے نوں ویلے دی چال دا
میں سوچدی رہنی آں پر نہیں سوچیا کدی
کیوں ویکھدا نہیں بندہ کالا اپنی دال دا
وجیاں منافقت دیاں گنڈاں نے ساریاں
کیہ حال اس فریب دے ہوئے گا حال دا
مینوں کیہا جے پچھو گے تے گل ای ہور سی
دوجے نوں کہیا کجھ نہ پچھ اوہناں دے حال دا
جیویں توں جھوٹھ بول کے مینوں اجاڑیا
تینوں کیہ لبھیا ہووے گا تیرے کمال دا
جھوٹھے دے نال سچ کدی نہ بولیے نسیم
مل کیہ او پاوے گا تیرے ایس مہنگے حال دا
