غزل
عمران سلیم
خوشی تے غم تے نہ ساہواں تے اختیار مرا
جہان والے کرن فر وی اعتبار مرا
مرے شعور نوں بخشی سی زندگی اوہنے
خلوص کیتا جدوں اوہنے تار تار مرا
کہیا نہیں سی میں تینوں جدائی توں پہلاں
وچھڑ کے میتھوں کریں گا توں انتظار مرا
اجے تے خون چ میرے منافقت نہیں رچی
سخنوراں چ کرو نہ اجے شمار مرا
ایہہ مینوں وقت وکھایا مرے مقدر نے
مرے خلاف ای ہویا اے غمگسار مرا
ضرور چمنا سی منزل نے میرے قدماں نوں
جے دوجے لوکاں تے ہوندا نہ انحصار مرا
جے میرے گھر دیاں کندھاں نے بے قصور سلیم
تے راز ہویا اے کسراں فر آ شکار مرا
