غزل

شکیل امجد صادق

گن گن اوہنے ساہواں ونڈیاں
جسراں دھپ تے چھاواں ونڈیاں
میتھوں چھالے پچھد رہندے
تینوں کس نے راہواں ونڈیاں؟
اوس سوہنے دی شان توں صدقے
جہنے سانوں ماواں ونڈیاں
میرا مکو ٹھپن دے لئی
غیراں دے وچ بانہواں ونڈیاں
دیس دے رُکھ وی ظالم ہو گئے
چڑیاں دے لئی لاواں ونڈیاں
میرا مسلک پیار پریت اے
اوہنے قبریں تھاواں ونڈیاں

اپنا تبصرہ گھلو