عرض
سلطان کھاروی
میری قلم نوں اج خیال آیا مرے ذہن مینوں واجاں ماریاں نیں
جدوں ٹرے سیّد ول کربلا دے اودوں صغریٰ نے کیتیاں زاریاں نیں
ابا جی میں تساں دے نال جانا کوئی پج نہ ایہ بیماریاں نیں
تسیں لے چلے نال ہورناں نوں اج کیتیاں کوچ تیاریاں نیں
ہویا کیہ جے ذرا بیمار ہاں میں کدی کدی تے آوندیاں واریاں نیں
میرے لیکھ مندے نہیں نال چلی ، وِیر چُکنے نیں راہیں ساریاں نیں
تسیں ٹُر چلے مینوں چھڈ کلی پچھوں ہجر چلانیاں آریاں نیں
ڈاروں وچھڑی کونج اِک کھاروی جی باقی چلیاں مار اُڈاریاں نیں
