کوئی ہے؟

صغیر قمر

میرے دیس دے دین علمائے کرام’ مفتیان عظام تسیں کتھے جے؟ ودھدے اھیرے وچ روشنی دی کوئی کرن زندہ کرو’ ایس امت دی کجھ تے رہنمائی کرو’ جتھے بظاہر انھیرا اے اسلام نوں چاہن والے خود مذمتی کر رہے نیں چار پاسے طاغوت دی یلغار اے تے دنیا وچ کدھرے نہ کدھرے اسلام نوں رکیدیا جا رہیا اے۔ اہل اسلام نے جو کیتا اوہدی سزا وی دتی جا رہی اے تے جو نہیں کیتا اوہ وی اوہناں دے گلے دا طوق بنایا جا رہیا اے۔ امریکہ جدوں چاہندا اے جیویں چاہندا اے اسلام دا نقشہ پیش کردا اے امور دی تعبیر آپ کردا اے۔ جرم ترتیب دیندا اے تے سزا وی آپ تجویز کردا اے۔ نائن الیون دے ڈرامے دے سکرپٹ توں اج تک اک لکھ توں ودھ مسلمان صرف ایس لئی بھن دتے گئے کہ اوہناں دا کوئی جرم ثابت نہیں سی ہویا۔دین حق دے پرچارک ایس کھلے جرم تے چپ نیں۔ علمائ’ دانشور تے مفتیان عظام بولدے کیوں نہیں’ اٹھدے کیوں نہیں؟ حق گل دا اظہار اوہناں دے نزدیک جرم کیوں اے؟۔
حضوراکرمۖ ہوراں ایس دین دے غلبے دی جدوں واضح پیش گوئی فرما دتی سی ایہدے جھکن تے مظلوم بن جان دی کوئی گنجائش کتھے اے؟ ایس دین دے چھا جان تے کلمہ توحید دی حکمرانی پوری انسانیت وچ ہر شک توں بالا رہی اے۔ نبی کریمۖ ہوراں مکہ دے دور جبر وچ جدوں ہر پاسے تشدد تے ظلم سی’ ستم سی’ کوئی اپنا بنن نوں تیار نہیں سی۔ حضرت خباب بن الارت نوں کولیاں تے لٹا کے ازمایا گیا تے اک واری بے قرار ہو کے پچھیا۔ یارسول اللہۖ خدا دی مدد کدوں آوے گی؟ آپۖ ہورا ںدا چہرہ مبارک سرخ ہو گیا تے خباب توں پچھیا توں جاننا ایں تیرے توں پہلاں اہل حق نوں کناں ازمایا گیا؟ اوہناں نوں لوہے دے آریاں نال چیریا گیا تے لوہے دیاں کنگھیاں نال اوہناں دا گوشت ہڈیاں توں وکھ کیتا گیا پر اوہ ہر صورت حق تے قائم رہے۔ معابعد آپۖ ہوراں حضرت خباب نوں مخاطب کیتا تے فرمایا: رب ذوالجلال دی قسم اوہ وقت ضرور آوے گا جدوں اک سوار اکلا صنعا توں حضر موت تک سفر کرے گا’ اوہنوں اللہ توں سوا کسے دا ڈر نہیں ہووے گا۔ اسلام دے غلبے تے حق دی سربلندی دی ایہ واضح خبر بہت جلد سچ ثابت ہو گئی۔ فیر دنیا نے اسلام نوں کدی وی مغلوب نہیں ویکھیا۔
اج وڈے وڈے دانشور اسلام نوں اج دے زمانے دے خلاف قرار دے کے ڈرا رہے نیں۔ اوہناں دے خیال وچ ہن اسلام دا زمانہ ختم ہو گیا۔ اک واری آپۖ ہوراں اسلام دے غلبے دی پیش گوئی کردے ہوئے ارشاد فرمایا کہ زمانہ آ رہیا اے جدوں مکہ جان والے قافلے کسے نگہبان دے بناں جان گے۔ جدوں آپۖ دے چاچا محترم حضرت ابو طالب نے اک واری آپۖ ہوراں نوں سمجھاندے ہوئے کہیا سی: جان من! ایس کم توں ہتھ اٹھا لوو۔ آپۖ ہوراں جواباً فرمایا: عم محترم میرے اکلے ہون دا خیال نہ کرو حق زیادہ دیر تک اکلا نہیں رہوے گا۔ اک دن آ رہیا اے کہ عرب و عجم ایس حق دے نال ہووے گا۔ حضرت عثمان بن طلحہ جاہلیت دے زمانے وچ ہفتے وچ دو دن پیر تے جمعرات نوں کعبے دا بوہا کھولدے سن۔ اک دن رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم ہوریں جدوں اصحاب دے نال ایس بوہے چوں داخل ہون لگے تے حضرت عثمان بن طلحہ نے اوہناں نوں روک دتا۔ حضورۖ ہوراں حلم تے ضبط دے نال اوہناں دے ایس سلوک نوں برداشت کیتا تے فرمایا۔ عثمان! اک دن کعبہ دی چابی میرے ہتھ وچ ہووے گی تے میں جہنوں چاہواں گا دے دیواں گا۔ عثمان نے کہیا کیوں اوس دن قریش مر جان گے’ ذلیل ہو جان گے کہ کنجی تہاڈے کول ہووے گی۔ آپۖ ہوراں فرمایا نہیں عثمان اوہی دن قریش دی عزت دا دن ہووے گا۔ فتح مکہ دا دن آیا کعبے دی کنجی آپۖ ہوراں دے ہتھاں وچ سی۔ مکہ دے سرداراں دا سارا کروفر تے غرور مٹی وچ پیا سی۔ حضرت عثمان بن طلحہ کہندے نیں۔ مینوں حضورۖ ہوراں دے اوہ الفاظ یاد سن جو دور ستم وچ فرمائے سن تے میں برملا بآواز بلند کہیا۔ یا رسول اللہۖ تسیں یقینا جو کہیا سی اوہی ہویا۔ میں گواہی دینا واں کہ آپۖ اللہ دے سچے رسول نیں۔
حضرت عدی بن حاتم نے بیان فرمایا۔ اک واری اوہ حضورۖ ہوراں دی خدمت وچ حاضر ہوئے۔ دو مسافر کدھروں آئے ہوئے سن اک نے بھکھ تے دوجے نے رہزنی دی شکایت کیتی۔ حضورۖ ہوراں مینوں (عدی) نوں مخاطب کرکے پچھیا عدی توں حیرہ (اک تھاں) ویکھیا اے۔ عرض کیتا یا رسول اللہۖ ویکھیا تے نہیں اوہدے بارے جاندا ضرور آں۔ آپۖ ہوراں فرمایا عدی جے توں زندہ رہیا تے ویکھیں گا کہ حیرہ توں اک ہودج نشین عورت چلے گی تے کعبے دا طواف کرے گی۔ اوہنوں اللہ توں سوا کسے دا ڈر نہیں ہووے گا تے توں زندہ رہیا تے ویکھیں گا کہ کسریٰ دا خزانہ فتح کر لیا جاوے گا جے توں زندہ رہیا تے ویکھیں گا اک بندہ مٹھی بھر سونا چاندی لے کے خیرات دین نکلے گا پر کوئی خیرات لین والا نہیں ہووے گا۔ حضرت عدی فرماندے نیں کہ میرے دل وچ ایہ کھٹکا ہویا کہ اودوں قبیلہ طے دے ڈاکو کیہ ہو جان گے جہناں نے پورے ملک وچ اگ لا رکھی اے۔ حضرت عدی فرماندے نیں کہ فیر میں اپنی اکھاں نال ویکھیا اک پردہ نشین عورت اکلی کعبہ تک آندی اے تے طواف دے بعد واپس چلی جاندی اے اوہنو ںاللہ توں سوا کسے دا ڈر نہیں سی۔ تریخ دسدی اے کہ کسریٰ دے خزانے نوں فتح کرن والیاں وچ حضرت عدی آپ وی شریک سن۔ دین دے غلبے تے باطل دے مٹن دی اینی امید طائف بدر خندق تے حنین توں گزر کے ای ہو سکدی سی۔
میرے دیس دے علمائے کرام! کس انتظار وچ نیں’ پانی سروں لنگھ جاوے گا تے یلغار ودھ جاوے گی۔ کوئی نہیں کہندا ہتھیار چک لووجہاد کرو’ قتال کرو’ ایناں تے کرو امید زندہ کرو۔رحمت دا پیغام عام کرو’ دشمن دہلیز تک آ گیا اے اوہدے ستم دی چھڑی دستاراں تے جباں تک آ گئی اے کوئیہے جو اسلام دا سچا پیغام عام کرے۔٭