فیشن دے وچ عزت رُل گئی

غلام شبیر عاصم

اللہ رب العزت دی اپنی مخلوق نال انتاں بلکہ بے انت محبت دا ثبوت کئیاں شیواں،گلاں، قدرتاں تے نعمتاں توں مِلدا اے۔اوس پاک ذات دی کیہڑی کیہڑی نعمت دا شکر ادا کرئیے۔ہر نعمت ودھ توں ودھ اے۔کھان پِین تے گل پاون والِیاں شیواں توں وکھ صرف اپنے سرِیر دے چرخے دِیاں شیواں دی ای گل کرئیے تے ایہناں دا ای اسیں شکر ادا نہیں کرسکدے۔اللہ پاک نے جِتھے دھرتی اتے لکھاں کروڑاں دوجیاں نعمتاں انسان لئی بنائیاں نیں،اوتھے ایہدے زندہ رہن لئی مڈھلی تے ضروری شے کھلہی ڈلھی ہوا فضا تے خلا وچ کھلار دِتی اے۔جِنہوں اسیں آکسیجن آکھنے آں۔جے ایہ وی سلنڈراں والی گیس طرحاں محدود تے کسے دوجی ذات دے اختیار وچ ہندی تے انسان ایس توں بِناں گھڑیاں پلاں وچ مر مک جاندے۔دھرتی انساناں توں خورے خالی ہی ہوجاندی۔فضا وچ رب پاک نے جِسراں آکسیجن بے حسابی کھلاری ہوئی اے۔ویکھئیے تے اج ایس طرحاں ای ساڈے آسے پاسے معاشرے وچ بے پردگی تے بے حیائی کِھلری ہوئی اے۔جیہڑی اساں انساناں آپ ای کھلاری تے کھلہی چھڈی ہوئی اے۔فضا وچ جِسراں آکسیجن انسانی زندگی نوں چلاون لئی قدرتی طور تے اپنا کم کررہی اے،بے حیائی تے بے پردگی وی ایسے طرحاں ای انسان دی حیاتی نوں ایمانی حوالیوں مار مکاون لئی اپنا کم بڑی تیزی نال کررہی اے۔ہور تے ہور سکولاں،کالجاں تے یونیورسٹیاں دِیاں کڑیاں شرم حیا دی چادر لاہ کے”بے پردگی تے شیطانیت” نوں زندہ رکھن لئی اپنی بیشرمی دی بے حسابی تے کھلہی ڈلہی آکسیجن سماج وچ چارچوفیرے کھلار رہئیاں نیں۔ایہ عمل بے پردگی تے شیطانیت لئی آکسیجن تے شرم وحیا تے ایمان لئی موت ثابت ہورہیا اے۔سکولاں،کالجاں تے یونیورسٹیاں وچوں جِتھوں عورت نوں حیا دا سبق مِلنا سی،اوتھوں رسم رواج تے روشن خیالی دے ناں تے بے حیائی،بے پردگی تے حیوانیت مِل رہی اے۔ایہ روشن خیالی اصل وچ سانوں ات ہنیرے وچ سٹ رہی اے۔ایہناں تعلیمی تے تربیتی اداریاں وچوں آون والے کل دیاں مانواں نے تربیت لینی سی۔نپولین نے آکھیا سی تسیں مینوں چنگی ماں دے دیو تے میں۔تہانوں چنگی قوم دے دیاں گا۔ساڈے تعلیمی اداریاں توں پڑھ لِکھ کے نِکلن والیاں کڑیاں کِیہ اجیہیاں مانواں بن سکن گیاں جِنہاں دی گل نپولین نے کیتی اے۔ایہو جہیاں مانواں مستقبل وچ اپنی تربیت راہِیں روشن خیالی دی شکل وچ بے شرمی تے بے پردگی نوں ودھا سکدیاں نیں۔یعنی سانوں ایہ گل من لینی چاہیدی اے کہ آون والی ادھی صدی تِیک سگوں ایس توں وی پہلاں ہر پاسے بے حیائی،بے پردگی ای ہووے گی۔اجکل دی وِگڑی تِگڑی تے مغربی رہتل وچ انھی بولی ہوئی نسل نے ای کل کلاں نوں”ماں”بننا اے۔جیہو جئیاں مانواں ہون گِیاں دھیاں یعنی آون والی نسل وی اِنج ای ہووے گی۔جسراں میاں محمد بخش فرماندے نیں۔
جڑ تمے دی کوڑی ہندی اثر ہندا وِچ بِیاں
جو کچھ ماواں کردیاں یارو سو کچھ کردیاں دِھیاں
اسلامی نظریہ تے شرم حیا جیویں نوں دھرتی ہیٹھاں نپیا جارہیا اے۔ سوچ سوچ کے سِر چکرا جاندا تے دل پریشان ہوجاندا اے،کہ اسیں کِدھے پِچھے لگے ہوئے آں اسیں کِدھر جارہے آں۔ جِنہاں اداریاں ساڈی اصلاح کرنی سی اوہیو ای سانوں تباہ کرن تے لگے ہوئے نیں۔جِسراں کہ
دکھ دا کینسر ہوگیا عاصم
کینسر والِیاں ٹِیماں ہتھوں
جیہڑیاں ٹِیماں نے کینسر دا علاج کرنا سی اوہو ای کینسر دا مرض لا ودھا رہیاں نیں۔جیکر اکھ پٹ کے گوہ دھیان نال ویکھئیے تے اسیں تباہی ول جارہے آں۔ ساڈا،نظریہ،ایمان، پچھان تے لان پان ساتھوں کھوہ لیا گیا تے ساڈی تہذیب نوں کال کوٹھری وچ سٹ دِتا گیا اے۔جِنہاں طاقتاں تے تہذیباں نے ساڈا نظریہ،ایمان تے جِیون ڈھنگ ساتھوں کھوہ لیا اے اسیں اوہناں دی ہی نظریاتی غلامی نوں اپنا نظریہ مِتھ کے اپنے آپ نوں مہذب تے روشن خیال سمجھ رہے آں۔ساڈی بولی،رسماں رواج،رہتل بہتل تے سب کچھ ساتھوں کھس گیا اے۔ساڈی سیہان پچھان گواچ گئی اے۔اپنے آپ نوں گوا کے غیراں دی تہذیب نوں پھرول پھرول کے لبھ لبھ کے کپڑیاں طرحاں اپنے گل پاون والیو کِیہ ہوگیا اے تہانوں۔غیراں،مخالفاں تے دشمناں دی رہتل بہتل دا رنگ اپنی حیاتی نوں چاڑھ کے سانبھ سانبھ رکھن والیو آو اپنی رہتل بہتل تے نظرئیے نوں لبھن دا جتن کرئیے۔سکولاں کالجاں تے یونیورسٹیاں وچوں ایس بے حیائی دے کلچر تے روشن خیالی دے ہنیرے نوں مکاون دی گل کرئیے۔اساں تے دِھیاں بہناں نوں سکولاں،کالجاں تے یونیورسٹیاں وچ گھلیا سی کہ اوتھے تعلیم،عقل شعور تے ادب سِکھن گِیاں پر ایتھے گل ہور دی ہور ای ہوگئی اے۔نویں نویں رسماں رواجاں نوں گل نال لاکے محمد عربی دے پاک دِین نوں اپنی زندگی چوں کڈھ کے اِک پاسے کردِتا اے۔فیشن تے بناو سنگھار سانوں جڑاں توں لے گیا اے۔
فیشن دے وچ عزت رل گئی
ایتھے اج تعلیماں ہتھوں
جیہڑی جیہڑی دِھی بہن نوں تعلیم ول ٹورنے آں پتہ نہیں اوہ کراہے کیوں پے جاندی اے۔فیشن دے ناں تے ساڈی شرم حیا تے مذہبی قدراں کِسے کھوہ وِچ جا پئیاں نیں۔آو یار کچھ سوچئیے اپنی اصل رہتل بہتل تے مذہبی قدراں نوں کھوہ وِچوں باہر کڈھئیے۔تے اپنا اصل قومی تے مذہبی مونہہ مہاندرہ سامنے لیاہئیے تے رہندی دنیا تیک اپنے رنگ ڈھنگ وِچ جیئے مرئیے۔٭